در طول کارکرد طولانی مدت، شیلنگ کشش سیم تحت تأثیر نیروهای مکانیکی، خواص محیط انتقال یافته و شرایط محیطی قرار می گیرد. حتی زمانی که هیچ آسیب خارجی آشکاری قابل مشاهده نیست، شیلنگ ممکن است قبلاً سایش داخلی یا خراب شدن مواد را تجربه کرده باشد. درک مشکلات رایج و علل آنها به کاربران کمک می کند تا خطاهای احتمالی را زودتر شناسایی کنند و خطر نشت خط لوله یا خرابی تجهیزات را کاهش دهند.
با گذشت زمان، مواد شیلنگ ممکن است تحت تأثیر تغییرات دما، اشعه ماوراء بنفش، اکسیداسیون یا قرار گرفتن در معرض مواد شیمیایی قرار گیرند. این عوامل می توانند باعث سخت شدن مواد، از دست دادن انعطاف پذیری یا ایجاد ترک های سطحی شوند. اگر شلنگ مرتباً در معرض دماهای نامناسب قرار گیرد یا با رسانه های ناسازگار تماس پیدا کند، پیری ممکن است تسریع شود. هنگامی که ترک ظاهر می شود، عملکرد کلی و قابلیت آب بندی شیلنگ ممکن است به خطر بیفتد و استفاده مداوم می تواند باعث گسترش آسیب شود. در طول بازرسی های معمول، ترک های ریز، شکنندگی و تغییر رنگ غیرمعمول را بررسی کنید و بر اساس میزان آسیب، تعیین کنید که آیا تعویض آن ضروری است یا خیر.
شیلنگ کششی سیم ممکن است پس از تماس طولانی مدت با تجهیزات، کف یا اشیاء دیگر دچار سایش خارجی شود. اگر محیط منتقل شده حاوی ذرات سخت باشد، دیواره داخلی نیز ممکن است در معرض ساییدگی مداوم قرار گیرد و در نتیجه نازک شدن موضعی ایجاد شود. نشتی ممکن است بلافاصله پس از ایجاد سایش رخ ندهد، اما توانایی شیلنگ برای تحمل شرایط عملیاتی ممکن است به تدریج با پیشرفت آسیب کاهش یابد. برای شیلنگ هایی که اغلب جابجا یا خم می شوند یا مواد ساینده را منتقل می کنند، به مناطقی که در معرض اصطکاک و تنش متمرکز هستند توجه ویژه ای داشته باشید. اگر نازک شدن قابل توجه، سوراخ ها یا تقویت کننده سیم در معرض دید مشاهده شد، استفاده از شیلنگ را متوقف کرده و وضعیت آن را ارزیابی کنید تا اینکه به کار با محصول آسیب دیده ادامه دهید.
تقویت سیم به شیلنگ کمک می کند شکل خود را حفظ کند و پشتیبانی ساختاری را فراهم می کند. با این حال، خمش طولانی مدت، پیچش، له شدن یا ضربه ممکن است به سازه آسیب برساند. اگر لایه بیرونی شلنگ آسیب دیده باشد، آرماتور سیم داخلی ممکن است در معرض، تغییر شکل یا شل شود. چنین شرایطی نشان دهنده زوال ساختاری بالقوه است. آسیب ممکن است در محیط هایی که شامل لرزش مداوم یا کشش و خم شدن مکرر است بدتر شود. از کشش اجباری شلنگ، گره زدن آن، یا خم کردن آن بیش از حد مجاز خودداری کنید. اگر ناهنجاری های ساختاری تشخیص داده شد، برای جلوگیری از آسیب بیشتر، استفاده از شلنگ را به سرعت متوقف کنید.
اتصالات بین شیلنگ و تجهیزات ممکن است به دلیل لرزش تجهیزات، حرکت مکرر، نصب نامناسب یا قدیمی شدن اجزای آب بندی شل شوند. در سیستم هایی که مایعات یا گازها را انتقال می دهند، این مشکلات ممکن است به صورت نشت، نشت گاز، فشار غیرعادی یا بوهای غیرعادی نزدیک اتصال ظاهر شوند. در صورت بروز چنین علائمی، مراحل ایمنی تجهیزات را دنبال کرده و در صورت لزوم عملیات مربوطه را متوقف کنید. اجزای اتصال، وضعیت آب بندی و انتهای شلنگ را از نظر آسیب بررسی کنید. در حالی که سیستم تحت فشار است، هرگز اتصالات را جدا نکنید. سفت کردن مکرر اتصال همیشه راه حل موثری نیست، زیرا ممکن است علت واقعی آسیب به شلنگ یا اجزای آب بندی باشد.
برای کاهش تأثیر این مشکلات، یک برنامه بازرسی و نگهداری مناسب بر اساس محیط عملیاتی ایجاد کنید. به سطح شلنگ، تقویت سیم، نقاط اتصال و تمیزی داخلی توجه ویژه ای داشته باشید. اگر شیلنگ دچار ترک‌های قابل توجه، نشتی، تقویت سیم در معرض یا تغییر شکل شدید شد، استفاده از آن را متوقف کرده و آن را با محصول مناسب جایگزین کنید. نصب صحیح، عملکرد دقیق و نگهداری به موقع می تواند خطر خرابی شیلنگ کشش سیم را کاهش دهد و به حفظ ایمنی و قابلیت اطمینان سیستم لوله کشی کمک کند.